AKTUALNOŚCI:
|
|
Zasadniczą różnicą modelu gramatyki komunikacyjnej w stosunku do ujęć tradycyjnych jest przekonanie, że najbardziej dynamiczna część języka (parole, performance) powinna tak samo, a nawet przede wszystkim, być przedmiotem opisu jak i jego część statyczna (langue, competence). A także, że między tymi dwiema częściami procesu językowego nie ma wyraźnej granicy, tak jak nie może być granicy między repertuarem teatralnym a jego wykorzystaniem, tak jak nie ma różnicy między budową samochodu a jazdą samochodem, gdzie różnica zaczyna być wyczuwalna dopiero przy kontakcie samochodu z drzewem, ale wtedy samochód przestaje być samochodem.
A.Awdiejew, G.Habrajska
